Glitter (2001)

[DVD/INNE]

Zazwyczaj, kiedy jakiś film jest stygmatyzowany jako ten „najgorszy”, to rodzi się we mnie dziwna potrzeba nie rzucania dodatkowego kamienia na ofiarę, zwłaszcza, że podobnie jak z zachwytami, przesadna krytyka zazwyczaj dyktowana jest modą, a nie rzeczywistą jakością obrazu. „Glitter” to jednak jedna z tych pozycji, że ilekolwiek złego się o niej nie napisze, to i tak będzie za mało, aby oddać to, jak bardzo denny jest ten film.

Rozumiem, że w latach 90. Mariah była największą gwiazdą amerykańskiej sceny muzycznej. Sprzedawała najwięcej płyt, single non stop lądowały na pierwszym miejscu Billboardu, ale nawet tym nie można tłumaczyć faktu, że jakikolwiek producent wyłożył kasę na ten scenariusz. Trudno tak naprawdę nawet mówić tu o scenariuszu, kiedy fabuła tego filmu to zlepek kilku scen, między którymi często brak powiązania, wyjaśnień sytuacji (w jednej scenie Billie jest początkująca artystka, w następnej kręci teledysk, a już w kolejnej jest „odkryciem roku” wtf?). Dialogi w stylu „zazwyczaj tego nie robię” (po seksie na pierwszej randce) czy motyw z matką (z arcytandetną sceną na końcu) wywoływały u mnie fizyczny ból. Tandetny to zresztą przymiotnik najlepiej określający całe „widowisko”. Nie mam pojęcia jak ślepi ludzie zatwierdzali to wszystko, całe szczęście krytycy i widzowie wystawili filmowi zasłużone noty; film okazał się wielką klapą i mocno podkopał karierę Maryśki, która już nigdy nie odbudowała swojej pozycji sprzed premiery tego dzieła. Całkiem więc możliwe, że ktoś z konkurencji zapłacił twórcom za to, aby stworzyli najgorszy film, na jaki ich stać, a okazało się, że w tej dziedzinie są oni wyjątkowo utalentowani. Stworzyli więc żałosny american dream, za który powinni byli zostać wysłani do gułagu.

Moja ocena: 1/10 (w tym roku widziałem ponad 160 filmów i tylko jeden z nich był gorszy)

Wrecked (2009)

[DVD/INNE]

Żyjąc w czasach, w których każdy, kto ma trochę zaskórniaków, może kupić kamerę i nakręcić tak zwany „film”, trzeba być przygotowanym na sytuacje, że owe „dzieła” będą szczytowymi osiągnięciami grafomanii. Czasem nawet takie dzieła potrafią śmieszyć swoją nieudolnością, jednak „Wrecked” nawet do tej grupy nie należy. To „film” tak zły, że jego autorzy powinni mieć dożywotni zakaz nawet myślenia o zrobieniu kolejnego dzieła. Od pretensjonalnego tytułu począwszy na całkowicie nieudolnej ‘grze” aktorskiej skoczywszy; „Wrecked” jest obrzydliwym filmidłem, przy którym widok gnijących ciał koni po XIX-wiecznej bitwie byłyby miła odmianą. Do tego aktorzy mieli dziwny pomysł, że oglądanie ich co chwilę masturbujących się czy uprawiających seks kogokolwiek zainteresuje. Ale nawet większość filmów porno prezentuje wyższy poziom i twórcy z ekipą powinni pójść do nich na korki.

Jest jeden plus, że obejrzałem ten film. Nic gorszego w tym roku już nie zobaczę, dalej może być już tylko lepiej.

Moja ocena: 1/10 

Kobieta, która pragnęła mężczyzny / Kvinden Der Drømte Om En Mand (2010)

[KINO]

Dożyłem czasów, w których polski aktor zagrał oscarową rolę. Dorociński musi być wybitnym aktorem, a Richter niewiele mu ustępuje, skoro grając w tak groteskowym filmie potrafił zachować kamienną twarz i grać na poważnie. Film, który w założeniu twórców miał być dramatem (thrillerem?) psychologiczno - erotycznym stał się komedią, całkiem niezłą. Mniej więcej od połowy publiczność w kinie, ze mną na czele, wybuchała niekontrolowanym śmiechem w najbardziej dramatycznych scenach. „Kobieta, która pragnęła mężczyzny” to obraz tak groteskowy, że śmiech wydaje się jedyną reakcją obronną organizmu (poza wymiotowaniem), która pozwala dotrwać do końca. Co do napięcia erotycznego, to „Nagi instynkt”, któremu niedługo stuknie 20 lat, ogląda się z większym zainteresowaniem niż tyłek Dorocińskiego i średnio ciekawą Richter. Jedyne, co jest niezwykle śmiałe w tym filmie to fakt, że twórcy mieli odwagę coś tak złego w ogóle oddać do dystrybucji. Wszystko od quasi-onirycznego klimatu, przez erotykę po psychologię jest tu po prostu tanie. Ale przynajmniej uśmiałem się nieziemsko.

Moja ocena: 2/10